ΑΣΥΛΟΥ ΑΝΑΔΡΟΜΗ (τελικό κείμενο για το εργαστήριο Διαδικτυακής Δημοσιογραφίας, Ζ' Εξαμήνου)

Το άσυλο ανήκει σε όλο τον λαό;

Η συζήτηση για το άσυλο ανοίγει κάθε φορά που τα κανάλια θα δείξουν επεισόδια γύρω και μέσα στους χώρους των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Ανοίγει και σε καιρούς προεκλογικούς όταν η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τα θέματα της παιδείας. Ανοίγει όταν οι εποχές είναι τεταμένες, κι όταν ακόμα εμβληματικές προσωπικότητες του προοδευτικού χώρου συστρατεύονται με τις συντηρητικές δυνάμεις, τασσόμενες ευθαρσώς κατά του ασύλου ή και σιωπώντας τελείως.
Η συζήτηση για το άσυλο φαίνεται να μην κλείνει ποτέ.

Στην ουσία το άσυλο είναι η απαγόρευση της επέμβασης δημόσιας δύναμης στο πανεπιστήμιο χωρίς την άδεια των πρυτανικών αρχών. Πρόκειται ωστόσο για έναν ορισμό που στερείται του παλμού των διεκδικήσεων του φοιτητικού κινήματος αλλά και της παντοδυναμίας της πραγματικότητας που εμπεριέχει πολλά παραδείγματα καταπάτησής του,στα οποία αναφερόμαστε παρακάτω.

Ο θεσμός του ασύλου υπήρχε –άτυπα- στη Ελλάδα ήδη από τον 19ο αιώνα. Η καταπάτηση του από χωροφύλακες ήταν και η αιτία της πρώτης κατάληψης πανεπιστημιακού κτιρίου από (ένοπλους) φοιτητές, στα 1897. Αλλά ακόμα και αυτή η εθιμικού δικαίου ισχύ του έτυχε ενός περίπου σεβασμού –ή έστω ανοχής- από τα αυταρχικά καθεστώτα: η συζήτηση για το άσυλο περιστρεφόταν την εποχή πριν από την δικτατορία, γύρω από την επέκταση αυτού στους προαύλιους χώρους των πανεπιστημίων

Οι αγώνες κατά της Χούντας των Συνταγματαρχών με αποκορύφωμα την εξέγερση του Πολυτεχνείου αποδεικνύουν την αδιαπραγμάτευτη αξία της θεσμοθέτησής του και οδηγούν στην νομοθετική κατοχύρωσή του το 1982 με το άρθρο 2 του Νόμου 1268/1982. Είχε προηγηθεί ωστόσο η απόρριψη της συνταγματικής κατοχύρωσης κατά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1975 και μέχρι σήμερα στο Σύνταγμα δεν γίνονται αναφορές στο θέμα του ασύλου.

Το 2007, ανάμεσα σε άλλα, η τότε Υπουργός Παιδείας, κ. Μαριέτα Γιαννάκου εισάγει μια «διευκρίνηση» στο νόμο περί ασύλου, περιορίζοντας τους χώρους τους οποίους καλύπτει "στους χώρους όπου γίνεται εκπαίδευση και έρευνα", αφήνοντας τον καθορισμό τους στην ευχέρεια των πανεπιστημιακών αρχών. Η δυνατότητα που δίνεται να τεθούν χώροι (πολιτικής) συνάθροισης των φοιτητών εκτός ασύλου, είναι προφανής.

Στην πρόσφατη Σύνοδο των Πρυτάνεων, στις 11 και 12 Δεκεμβρίου 2009, η νυν Υπ. Παιδείας, κ. Άννα Διαμαντοπούλου δήλωσε πως «δεν θα υπάρξει αλλαγή στο άσυλο» τονίζοντας όμως παράλληλα πως «πρέπει να καταγραφούν οι χώροι ασύλου που δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια, να μην υπάρχουν κατειλημμένοι χώροι από ιδιώτες στα πανεπιστήμια, να λειτουργεί άμεσα πρυτανική εφημερία και τα ίδια τα πανεπιστήμια να επιλέξουν τους τρόπους περιφρούρησής τους, ώστε να εφαρμόζεται ο νόμος χωρίς παρεκτροπές».

Την ιστορία του ασύλου την γράφουν κυρίως οι περιπτώσεις άρσης του, που είναι πολλές για να εκληφθούν μονάχα ως "εξαιρέσεις" ενός ατιμώρητα παραβιασμένου κανόνα.
Συνοπτικά αναφερόμαστε σε μερικές από τις σημαντικότερες:

*Στις 11 Απριλίου του 1984, αστυνομικοί της ασφάλειας παραβιάζουν το άσυλο στη Νομική Κομοτηνής και συλλαμβάνουν φοιτητές με την κατηγορία της "αναγραφής συνθημάτων". Η σύγκλητος του ΔΠΘ ζητάει την πειθαρχική δίωξη των αστυνομικών.

* Η κατάληψη του Χημείου στις 18 Νοεμβρίου 1985 που ήταν επακόλουθο της δολοφονίας του Μιχάλη Καλτεζά από αστυνομικό, διαλύεται όταν τα ΜΑΤ εισβάλλουν στον πανεπιστημιακό χώρο έχοντας άδεια από την "Επιτροπή Ασύλου" που αποτελούνταν από τον Πρύτανη, ένα μέλος ΔΕΠ και έναν φοιτητικό εκπρόσωπο.

*το Μάιο του 2005, αστυνομικοί μπαίνουν στο ΕΜΠ, ως συνοδεία των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ Χρ. Βερελή και Ευ. Βενιζέλου που ήταν καλεσμένοι σε παρουσίαση βιβλίου. Μετά από διαπληκτισμούς με αναρχικούς φοιτητές, ένας 28χρονος τραυματίζεται από αστυνομική σφαίρα ενώ γίνεται και ρίψη δακρυγόνων. Η Σύγκλητος καταδικάζει την παραβίαση του ασύλου, την οπλοχρησία και κάνει λόγο για "προκλητική επίδειξη αυταρχισμού"

Οι φωνές εκείνων που οραματίζονται την άρση του μοναδικού εχέγγυου για την ελεύθερη διακίνηση ιδεών στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, χάριν της διασφάλισης κάποιας άλλης μάλλον -αφού δεν πρόκειται για την ίδια- ελευθερίας δεν θα πάψουν να δυναμώνουν, αλλά θα είναι τουλάχιστον ανάλογες της δυναμικής των υπερασπιστών του ασύλου. Και υποθέτοντας πως οι μεν έχουν την αλήθεια της διαμεσολαβημένης πραγματικότητας της τιβι για να κατασκευάσουν τα επιχειρήματά τους (αφού οι βανδαλισμοί των πανεπιστημίων είναι το κυρίαρχο σημείο της επιχειρηματολογίας), οι δε έχουν την δική τους αλήθεια, γραμμένη συνθηματικά στους τοίχους των σχολών τους και το ίδιο το άσυλο να την προστατεύει. Και το διακύβευμα είναι το σημαντικότερο που έχουν για να το αφήσουν να χαθεί αμαχητί.

είναι μισητά τα κείμενα που δεν επιτρέπουν κανένα σχολιασμό. (όπως το αποκάτω)

Δηλαδή τώρα, αυτό το chrisochoidis-metanastes. blogspot πώς να το αφήσεις ασχολίαστο. Είναι η σημειολογία της ενδιάμεσης πάυλας που έχει όλο το ζουμί.
Σα να λέμε υπουργός-μετανάστες 1-0..

και δηλαδή τι εννοεί ΣΦΡΑΓΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ;;; να σε κάψω Γιάννη μου (Ραγκούση) να σ'αλειψω λάδι!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ-το ρεπορτάζ (για το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ)

Παγκόσμια Ημέρα για Εναν στους Δέκα κατοίκους της Ελλάδας.

Πολλές οι εξαγγελίες των αρμόδιων Υπουργών στα θέματα μεταναστευτικής πολιτικής, με αφορμή την σημερινή Παγκόσμια Ημέρα για τους Μετανάστες, που αριθμούν διακόσια εκατομμύρια παγκοσμίως. Στη σύσταση μιας διυπουργικής ομάδας για την μετανάστευση, προχώρησαν τα Υπουργεία Εσωτερικών, Προστασίας του Πολίτη και Υγείας, σε συνεργασία με οργανώσεις όπως η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, ο Συνήγορος του Πολίτη, οι Γιατροί του Κόσμου κ.α.

Στο επίκεντρο της σημερινής συνεδρίασης της εν λόγω επιτροπής ήταν η δημιουργία Κέντρων Καταγραφής και Διαχείρισης των μη νόμιμων μεταναστών, που στόχο θα έχουν να καταγράφουν, να υποβάλλουν σε ιατρικές εξετάσεις και να ταυτοποιούν τους μετανάστες που περνούν τα σύνορα και ανάλογα να προωθούν στην Ελλάδα τους ασυνόδευτους ανήλικους και τους αιτούντες άσυλο ενώ να απελαύνουν τους υπόλοιπους.

Στις δεσμέυσεις του Υπ. Προστασίας του Πολίτη, κ. Χρυσοχοίδη, συγκαταλέγεται επίσης και η νέα Υπηρεσία Ασύλου που θα λειτουργεί στο πλαίσιο των Κένρων Καταγραφής και Διαχείρισης, οι νέες υποδομές φιλοξενίας αλλά και ένα εγχειρίδιο καλής συμπεριφοράς που θα δίνεται στα Σώματα Ασφαλείας και θα αφορά ευάλωτες και μειονοτικές ομάδες και όσους υφίστανται διακρίσεις λόγω θρησκευτικής ή πολιτικής ιδιαιτερότητας. Για αναλυτικότερη πληροφόρηση σχετικά με τις υπουργικές δεσμεύσεις, οι πολίτες μπορούν να επισκέπτονται το chrisochoidis-metanastes.blogspot.com

Σε ανάλογες αποφάσεις, που θα τεθούν σε νομική ισχύ με το επόμενο νομοσχέδιο για τη μετανάστευση, προχώρησε και ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Ραγκούσης, υποσχόμενος ότι οι μετανάστες θα μπορούν να έχουν λόγο στην τοπική αυτοδιοίκηση, ψηφίζοντας από τις επόμενες δημοτικές εκλογές, τον Νοέμβριο του 2010. Κύρια όμως τόνισε πως λύση θα δοθεί και στο θέμα της ιθαγένειας των παιδιών των μεταναστών ενώ στόχος είναι η αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. "Σφραγίζουμε τα σύνορα αλλά ανοίγουμε την καρδιά μας", είπε χαρακτηριστικά.

πηγές: http://www.ana-mpa.gr/

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΣ -το ρεπορτάζ (για το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ)

ΣΤΟ ΚΛΙΜΑ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ Η ΣΥΝΟΔΟΣ

Χωρίς διάθεση για ανάληψη των ευθυνών τους και αποδοχή σκληρότερων μέτρων για την προστασία του περιβάλλοντος παραμένουν λίγο πριν το τέλος της Συνόδου τα βιομηχανικά κράτη, παρ'όλο που είναι οι κύριοι υπαίτιοι για την κλιματική αλλάγή. Ήδη η Κίνα απέσυρε τις αρχικές δεσμεύσεις τις από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων και τόνισε ότι τα σκληρότερα μέτρα θα αποτελέσουν τροχοπέδη για την ανάπτυξή της.

Στο ίδιο κλίμα κινούνται και τα υπόλοιπα κράτη, παρά τις πιέσεις που δέχονται από τα αναπτυσσόμενα και παρά την τελευταία εξαγγελία του γ.γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν: "ο χρόνος μας τελείωνει (...) θα βρεθούμε αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο μιας κακής συμφωνίας, είτε με την ανυπαρξία οποιασδήποτε συμφωνίας". Κι όλα αυτά στην τελευταία ευκαιρία της παγκόσμιας κοινότητας να μετριάσει το περιβαλλοντικό πρόβλημα, καθώς οι επιστήμονες υπενθυμίζουν πως διανύουμε την πιο θερμή δεκαετία που έχει ποτέ καταγραφεί.

Οι ηγέτες του Αφρικανικού μπλοκ με επικεφαλής τον πρωθυπουργό της Αιθιοπίας Meles Zewani, ζητούν από τα φτωχότερα κράτη να κάνουν συμβιβασμούς και από τα αναπτυγμένα την δημιουργία ταμείου ενίσχυσης των αναπτυσσόμενων κρατών για την επίτευξη της πράσινης ανάπτυξης. Κι ενώ οι διαδικασίες αποδεικνύονται αναποτελεσματικές, τέσσερις χιλιάδες διαδηλωτές συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις στο Bella Center όπου διεξάγεται η Σύνοδος, διαμαρτυρόμενοι για την απουσία δραστικών αποφάσεων. Οι διαδηλωτές απωθήθηκαν από την αστυνομία με (φιλικά προς το περιβάλλον;)δακρυγόνα και οι συλλήψεις έφτασαν σήμερα τις 100.

πηγές econews.gr, guardian.co.uk, express.gr, kathimerini.gr, naftemporiki.gr

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΣ- η είδηση (για το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ)

Με ασάφειες και χωρίς διάθεση για συναίνεση και λήψη γεναίων αποφάσεων από τη μεριά των ανεπτυγμένων κρατών οδεύει προς το τέλος των εργασιών της η Σύνοδος της Κοπεγχάγης για την κλιματική αλλαγή, ενώ η αντικατάσταση του Πρωτοκόλλου του Κιότο από μια ισχυρότερη και δεσμευτική συμφωνία από όλους φαίνεται αδύνατο να παρθεί όσο τα βιομηχανικά κράτη επιζητούν την ανάπτυξη με οποιοδήποτε κόστος.

πηγές econews.gr, kathimerini.gr

MERES VELGIOU

suggnomi gia ta greeklish alla o upologistis sto lobby tou the white hotel opou kathomai den exei ellinikous xaraktires.

liges meres makria apo tin agapimeni athina, me tis files apo to panepistimio, thimizei kati apo pentaimeri kai xronia alla. 

Paraxenes Vrixelles.  Apo ti mia to stivaro prosopeio ton europaikon thesmon kai apo tin alli xalogela agnoston sto dromo, kokkina se grizo fonto.

Den boro na fero tin poli sto mialo mou an kliso ta matia alla boro na thimitho dio tria pragmata pou ematha gia ti zoi se dio tris meres, me sxedon mideniko kostos.

Den ine auto to pragmatiko mou imerologio gia na ta aradiaso edo kai leo episis na kratiso oli ti sofia gia parti mou.

tha grapso mono, erotas i tipota, den ine diko mou, aniki se portes toualeton ton exarhion alla tha borouse kapios na to dei grameno kai se kapia gonia ton vrixellon, kai auto tha itane diko mou.

 Erotas gia osa tipota vgenoun apo mesa mas, kapote san igra episfragismata agaliasmenon somaton, kapote san dakria, kamia fora kai ta dio mazi.

 Erotas gia tin anakoufisi tis diatipomenis skepsis, gia ta palia kai gia ekeina pou perimenoun allou eno den tha eprepe na afinonte na perimenoun katholou.

 Erotas ke gia ola t alla pou kinounte trigiro kai pou ton erota ton krivoun vathitera i ton iponooun kai pou otan dakrisis ligo esto, ta vlepis gia ora thola.

Allo tipota.

Δεν είναι βρώμικη δουλειά να καθαρίζεις τον κόσμο, είναι όμως πολύ βρώμικο να σε καθαρίζουν για αυτό.

«Είναι Αγία;» με ρώτησε η μητέρα μου που καθόταν λίγο παραδίπλα και παρακολουθούσε μαζι μου την συνένετυξη της Κωνσταντίνας Κούνεβα στους Πρωταγωνιστές του Σταύρου Θεοδωράκη, βράδυ Κυριακής.

Οι Άγιοι είναι όμως όλοι νεκροί. Και η κυρία Κούνεβα λέγεται Κωνσταντίνα και άγιος με τέτοιο όνομα υπάρχει ήδη και δεν ήταν συνδικαλιστής καθαριστής παρά κάποιος μεγάλος αυτοκράτορας, λιγότερο επιφανής από εκείνη, όπως και να ‘χει.
Αλλά τι είσαι όταν έχεις επιζήσει από την πυρά και λυπάσαι τους ιεροεξεταστές σου που τα έβαλαν μαζί σου επειδή σε φοβούνταν;
Όχι, δεν είναι ούτε μάγισσα η Κούνεβα। Είναι,–όπως διαπίστωσαν οι χιλιάδες απηυδισμένοι που κατέβηκαν στους δρόμους, προσδιορίζοντας έτσι και τις αιτίες της δολοφονικής επίθεσης εναντίος της- είναι γυναίκα αγωνίστρια, συνδικαλίστρια και ξένη.Με τυχαία σειρά.


Σπούδασε Εθνολόγος στη Βουλγαρία και στην Ελλάδα την έφεραν πρώτη φορά λόγοι υγείας του παιδιού της. Έμεινε ύστερα με την μάνα και τον γιο της στην Αθήνα, στα Πετράλωνα και φαίνεται ότι φτιάχνει ωραία το παστίτσιο αλλά δεν το φτιάχνει συχνά γιατί προσπαθεί να μαγειρεύει υγιεινά. Τον τελευταίο καιρό δεν μαγειρεύει όσο θα ήθελε, ή δεν μαγειρεύει και καθόλου, μένει στον Ευαγγελισμό, βλέπει ελάχιστα, θολά περιγράμματα και πηγές φωτός, μιλάει και αναπνέει με δυσκολία, αλλά δεν επιβιώνει απλώς.
Είναι μορφή ασκητική και συγκρατημένη, έτσι ζούσε και πριν την κάψουν με βιτριόλι, έτσι και τώρα που την ακούμε να μιλάει, που βλέπουμε την φιγούρα της για πρώτη φορά, να κάθεται με διαλογιστική ηρεμία απέναντι στο δημοσιογράφο που δεν μπορεί να βολευτεί στην καρέκλα του, με τον ίδιο τρόπο που δεν μπορεί κι ο θεατής, που δεν πρέπει να μπορεί, όταν αναλογίζεται ποια μπορεί να είναι σήμερα η απάντηση στο δίκαιο των εργαζομένων.

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα δεν έχει την ακαμψία της ιδεολογικής συνέπειας που έχουν οι άνθρωποι που έγιναν σύβολα, γιατί είναι περισσότερο αληθινή από μορφές ηρώων κρεμασμένες σε τοίχους αλλά και επιζήσασα, σε σχέση με άλλα θύματα της εξουσιαστικής βίας, που δεν μπορούν να μιλήσουν εξ ονόματός τους.
Δεν συμφωνώ σε πολλά από όσα λέει. Ωραία, γιατί παραλίγο να την τοποθετήσω ανάμεσα στα είδωλα. Στην πραγματικότητα η Κούνεβα είναι η απόδειξη ότι οι αγώνες για κοινωνική διακαιοσύνη δεν μπορεί να έχουν μία μόνο ιδεολογική απόχρωση και ούτε προυποθέτουν την άριστη γνώση των κανόνων της πολιτικής πάλης. Μπορούν να γίνουν και από ένστικτο. Την εσωτερική παρόρμηση για την καλύτερη ζωή που σίγουρα υπάρχει και ως κατάσταση, όχι μονάχα ως κλισέ των κοινωνιών της Δύσης.

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα δεν είναι μόνη. Μπορεί να μην φτάσαν οι χιλιάδες που διαδήλωναν με σύνθημα τ’όνομά της, μέχρι το δωμάτειο του νοσοκομείου που μένει τους τελευταίους μήνες, αλλά σίγουρα έφτασαν οι φωνές τους.
Σε αντίθεση με την αστυνομία που δεν έφτασε ποτέ. Πώς καταλήξαμε σην επικύρηξη των δραστών της επίθεσης με το βιτριόλι, ενώ πολύ καιρό αφού μπορούσε να μιλήσει, κατάθεση δεν της είχε ζητηθεί, είναι απορίας άξιο.

Πρωτοφανές είναι πάντως για τα ελληνικά δεδομένα, το ποσό (1.000.000ε) που δίνεται ως αμοιβή σε όποιον συμβάλλει στον εντοπισμό των επικυρηγμένων δραστών, φυσικών και ηθικών, της επίθεσης. Ο φάκελος της υπόθεσής της ξανάνοιξε κατόπιν εντολής του Υπουργού Προστασίας Του Πολίτη, αλλά ένα τόσο μεγάλο ποσό σε καιρούς οικονομικής δυσπραγίας, μάλλον απαισιοδοξία φανερώνει σχετικά με τη σύλληψη των αυτουργών, και δη των ηθικών που θα είναι πιθανά και εξοικειωμένοι με τέτοια ποσά...


Αν κάποιος έψαχνε υποθέσεις βίας ενανίον γυναικών, μεταναστών ή εργαζομένων, η ιστορία της Κούνεβα θα ήταν αρχειοθετημένη παντού. Όπως επίσης αν έψαχνε ιστορίες σχετικά με το θάρρος, την καλοσύνη και ίσως ιστορίες για ήρωες.
Αν η ίδια μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω, θα επέλεγε να ήταν και πάλι η γραμματέας του Παννατικού Σωματείου Καθαριστριών.
Εκείνη δεν φοβήθηκε ποτέ στ’αλήθεια.
Και δεν μίσησε.

Δεν έχω μίσος. Τον λυπάμαι. Αυτός ο άνθρωπος έχει προβλήματα μεγάλα. Πρόβλημα με την ψυχή του, τον εαυτό του. Εχει εγωισμό και φόβο. Σε μένα το κακό φαίνεται, σε εκείνον δεν φαίνεται, αυτός τραβάει πολύ περισσότερα από μένα. Είμαι σίγουρη. Οταν κάνεις επίθεση σ' έναν άνθρωπο, αυτό πολλαπλασιάζεται και γυρνάει σε σένα, λέει για τον δράστη.

Θα γυρίσει σ’αυτούς πράγματι, όχι όμως με τη συμβολή υπερκόσμιων νόμων δικαιοσύνης, αλλά με τη δύναμη της νομιμοποιημένης απάντησης των εργαζομένων στην κρατική βία: με τις διαδηλώσεις τους, τις απεργίες, τον συνδικαλισμό τους.